Ε-SHOP ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ 

 

 

 

 ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΣΑΡΑΦΗ 7, ΑΙΓΑΛΕΩ - ΤΗΛ. 2105982042

Εξετάσεις για τα Πρότυπα Γυμνάσια

Διαγώνισμα 11 : Ασκήσεις και Κείμενο

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Τέλειωσα το Δημοτικό με «Άριστα». Ο κύριος Βουκίδης όμως, ένας πολύ σοβαρός και πολύ καλός δάσκαλος, μού έκοψε ένα δέκατο για να μάθω, όπως είπε, να μην τρέχω ξυπόλυτος και χωρίς καπέλο τα μεσημέρια με τους ήλιους. «Μου είπαν», συμπλήρωσε, «πως ανεβαίνεις στα ξένα δέντρα και κόβεις φρούτα, σαν να ήταν όλα τα δέντρα δικά σου, αλλά γι’ αυτό δεν είμαι βέβαιος, ούτε και θέλω να το πιστέψω· αλλιώς θα σου έκοβα άλλο ένα δέκατο».

Πάντως όλα ήταν αλήθεια και για το τελευταίο δεν είχε δίκιο που δεν ήθελε να το πιστέψει. Εγώ είχα την ιδέα πως τα δέντρα που φυτρώνουνε στη γη, φυτρώνουνε για όλους τους ανθρώπους, πως είναι κάτι σαν τους ωκεανούς, που, όπως έλεγε ο πατέρας μου, ανήκουνε σε όλες τις χώρες. Αυτό είναι άδικο για πολύ κόσμο, σκέφτηκα. «Πάντως δεν ανήκουν σε όλους τους ανθρώπους», μου απάντησε ο πατέρας όταν τον ρώτησα. «Τότε πολλοί, πάρα πολλοί άνθρωποι, δεν θά ’χουνε δέντρα», του είπα. Κι αυτός μου α- πάντησε: «Αν μπορείς, εσύ που το πιστεύεις, να φυτεύεις δέντρα και να μοιράζεις τους καρπούς σ’ αυτούς που δεν έχουν».

Δεν σκοτίστηκε πάντως για το κομμένο μου δέκατο. Ίσως μάλιστα και να με καμάρωνε περισσότερο έτσι, γιατί κάθε φορά που ερχόταν η κουβέντα γι’ αυτό χαμογελούσε ευχαριστημένος. Μου ετοίμασε μάλιστα και μια μεγάλη χάρη: Ο θείος - - Ζαχαριάς, όπως κάθε καλοκαίρι, θα ανέβαινε στον Ταΰγετο. Τον παρακάλεσε, αν μπορούσε, να με πάρει μαζί του. Κι εκείνος δεν αρνήθηκε.

Φύγαμε τη μεθεπομένη· ο θείος Ζαχαριάς, ο γιος του ο Τάκης κι εγώ. Δέκα μέρες περιπλάνηση στις πλαγιές του μεγάλου βουνού. Κάθε δυο μέρες αλλάζαμε δάσος και υψόμετρο. Μέναμε σε καλύβες φτιαγμένες από έλατο και φτέρη. Ένα γεροδεμένο μουλάρι μάς ακολουθούσε παντού φορτωμένο με τα πράγματά μας. Η τελευταία μας κατασκήνωση έγινε κάτω απ’ την κορυφή... Τρεις ώρες δρόμος ακόμη... το τελευταίο μας άλμα... κι η μεγάλη πυραμίδα, μα τόσο μικρή από μακριά, χαμένη στο φως όταν έδυε ο ήλιος, είχε κατακτηθεί!

Ω! τι χαρά! Απ’ αυτόν τον εξώστη, σε ύψος 2.407 μέτρων, έβλεπα την περισσότερη έκταση κόσμου που μπορεί να συλλάβει ανθρώπινο μάτι... Ηλιοβασίλεμα! Δύσκολο να σκεφτείς ότι αυτά τα χρώματα επαναλαμβάνονται κι ότι δεν παρουσιάζονται στον ορίζοντα για πρώτη φορά. Ενώ το κορμί ύστερα από τόση πορεία πάνω στη σκληρή πέτρα στεκόταν ορθό, ένιωθα την ψυχή μου να παραλύει από ένα απλό θέαμα! Έβγαλα τον φτηνό μου σουγιά και γονατίζοντας χάραξα σε μια πέτρα τ’ όνομά μου κι από κάτω τη χρονολογία. Ήταν σαν νά ’γραφα: «Θεέ μου, έφτασα ως εδώ· πηγαίνω για πάρα πάνω».

Νικηφόρου Βρεττάκου, «Οδύνη», Αυτοβιογραφικό Χρονικό, εκδόσεις ΠΟΛΙΣ, σελ.69-71. (Διασκευή)

Β. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

  1. Πώς εξηγείς τη στάση του «σοβαρού και πολύ καλού» δασκάλου να μειώσει τη βαθμολογία του μαθητή του για αταξία που έγινε έξω από το χώρο του σχολείου; (3-4 γραμμές).

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

  1. Τελειώνεις το Δημοτικό και ανοίγεις τα φτερά σου για το Γυμνάσιο!... Με τίτλο «Θεέ μου, έφτασα ως εδώ· πηγαίνω για πάρα πάνω», και ημερομηνία 2.4.2016, γράψε στο Ημερολόγιό σου δύο παραγράφους:

1 η : Σκέψεις και συναισθήματα για το σχολείο που αποχαιρετάς.

 2 η : Προσδοκίες1 και αποφάσεις για το σχολείο που περιμένεις.

 1 Προσδοκία: αναμονή για κάτι που επιθυμούμε να γίνει.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Λεξιλογικές ασκήσεις

Να συμπληρώσεις τον παρακάτω πίνακα τοποθετώντας τα συνώνυμα και αντώνυμα (αντίθετα) των υπογραμμισμένων λέξεων στις παρακάτω φράσεις χωρίς να αλλάξει η σημασία που έχουν μέσα στο κείμενο.

1) Ακουμπώ απαλά το χέρι μου στο δεντράκι.

 2) Η απλή αφή μού προξενεί τόσο μεγάλη ευχαρίστηση.

3) Λαχταρούμε εκείνο που δεν έχομε.

4) Γοητεύομαι σαν κυλούν τα δροσερά νερά του ρυακιού.

 

 

 

ΣΥΝΩΝΥΜΑ

 ΑΝΤΩΝΥΜΑ

απαλά

 

 

ευχαρίστηση

 

 

λαχταρούμε

 

 

γοητεύομαι

 

 

 

 

Γραμματικές ασκήσεις

Σχημάτισε τις μετοχές των ρημάτων που είναι μέσα σε παρένθεση στο παρακάτω κείμενο.

Το ............................ (κόβω) δέκατο της βαθμολογίας δεν ενόχλησε τον Νικηφόρο, που όλο το καλοκαίρι γυρνούσε ξυπόλητος ............................. (παίζω) και .............................. (τραγουδώ) μέσα στους ήλιους του καλοκαιριού. Η αντίδρασή του ήταν ................................ (αναμένω) μετά την υπόσχεση του πατέρα του να τον στείλει εκδρομή στον Ταΰγετο. Ο δρόμος όμως προς την κορυφή του βουνού ήταν ................................. (σκάβω) από τις δυνατές βροχοπτώσεις ............................ (προκαλώ) ανυπέρβλητες δυσκολίες.

 

Συντακτικές ασκήσεις

Να γράψεις τους κύριους όρους της πρότασης .

 

Τον παρακάλεσε, αν μπορούσε, να με πάρει μαζί του.

 

ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ

ΡΗΜΑ

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Ακολουθήστε μας

Log in

Ε! Πριν φύγεις...

Κάνε εγγραφή στο Newsletter της Φιλολογικής γωνιάς για να λαμβάνεις πρώτος νέα, κρυφό υλικό, ενημερώσεις και πολλά άλλα!