Βασικό Λεξιλόγιο της Αρχαίας Ελληνικής
Α
|
ἀγάλλομαι + Δοτική αιτίας |
: |
ευφραίνομαι (>άγαλμα) |
|
ἄγαμαι +Αιτιατική |
: |
θαυμάζω (>αγαστός) |
|
ἀγαπάω-ῶ |
: |
|
|
1)+Αιτιατική |
: |
αγαπώ |
|
2) ως αμετάβατο |
: |
μένω ικανοποιήμενος |
|
ἄγγελος |
: |
αγγελιαφόρος |
|
ἀγείρω +Αιτιατική |
: |
συγκεντρώνω |
|
ἄγω +Αιτιατική |
: |
φέρνω, είμαι αρχηγός, οδηγώ |
|
ἀγών-ῶνος |
: |
δίκη |
|
αἰδέομαι-οῦμαι +Αιτιατική |
: |
ντρέπομαι, σέβομαι |
|
αἱρέομαι-οῦμαι |
: |
|
|
1)+Ατιατική |
: |
εκλέγω, προτιμώ |
|
2)+Ποιητικό Αίτιο |
: |
εκλέγομαι |
|
αἱρέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
συλλαμβάνω, κυριεύω |
|
αἴρω +Αιτιατική |
: |
σηκώνω |
|
αἰσθάνομαι +Αιτιατική |
: |
αντιλαμβάνομαι, καταλαβαίνω |
|
αἰσχρός |
: |
αισχρός, άσχημος |
|
αἰσχύνομαι |
|
|
|
1)+Αιτιατική |
|
|
|
2)+Δοτική αιτίας |
: |
ντρέπομαι |
|
3)+Τελικό απαρέμφατο |
|
|
|
4)+Κατηγοριματική μετοχή |
|
|
|
αἰτέω-ῶ +Ατιατική |
: |
ζητώ |
|
αἰτία |
: |
αιτία, κατηγορία |
|
αἰτιάομαι-ῶμαι +Αιτιατική+Γενικη αιτίας
|
: |
κατηγορώ κάποιον για κάτι |
|
ἀκούω κακῶς +Ποιητικό Αίτιο |
: |
κατηγορούμαι, κακολογούμαι |
|
ἄκων |
: |
μη θέλοντας, ακούσια |
|
ἁλίσκομαι +Ποιητικό Αίτιο |
: |
συλλαμβάνομαι, κυριεύομαι |
|
ἄλκιμος |
: |
γενναίος (<ἀλκή=γενναιότητα) |
|
ἀλλότριος |
: |
ξένος (>απαλλοτρίωση) |
|
ἡ ἀλλοτρία |
: |
ξένη χώρα |
|
ἅμα |
: |
συγχρόνως |
|
ἁμαρτάνω +Γενική |
: |
αποτυγχάνω σε κάτι, σφάλλω |
|
ἀμύνομαι +Αιτιατική |
: |
αποκρούω, εκδικούμαι |
|
ἀμύνω +Αιτιατική |
: |
αμύνομαι εναντίον κάποιου, αποκρούω |
|
ἀμύνω +Δοτική |
: |
βοηθώ κάποιον |
|
ἀμφότεροι |
: |
και οι δύο |
|
ἀναιρέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
καταστρέφω, καταργώ, αφανίζω |
|
ἀναλίσκω\ἀναλόω-ῶ +Αιτιατική |
: |
σπαταλώ, αφανίζω |
|
ἀνδράποδον (τό) |
: |
δούλος |
|
ἀνεψιός |
: |
εξάδελφος |
|
ἀνιάομαι-ῶμαι |
: |
λυπάμαι, στενοχωρούμαι |
|
ἀξιόω-ῶ +Αιτιατική+Τελικό απαρέμφατο |
: |
αξιώνω, απαιτώ να |
|
ἀπαγορεύω +Κατηγορηματική μετοχή |
: |
1)αποκάνω, κουράζομαι να |
|
(αόρ. :ἀπεῖπον) |
|
2)απαγορεύω να |
|
ἄπειμι |
: |
φεύγω, αποχωρώ |
|
ἀποδιδράσκω |
: |
δραπετεύω |
|
ἀποθνῄσκω |
: |
πεθαίνω (από μη φυσικό θάνατο) |
|
ἀποκτείνω +Αιτιατική |
: |
σκοτώνω |
|
ἀπόλλυμι +Αιτιατική |
: |
χάνω, σκοτώνω, καταστρέφω |
|
ἀποφαίνομαι |
: |
εκφράζω γνώμη |
|
ἀποψηφίζομαι +Γενική |
: |
αθωώνω κάποιον στο δικαστήριο |
|
ἀργύριον |
: |
τα χρήματα |
|
ἀρτίως |
: |
πριν από λίγο |
|
ἄρχω +Γενική |
: |
1)ξεκινώ, αρχίζω |
|
|
|
2)κυβερνώ |
|
ἄρχομαι +Γενική |
: |
αρχίζω |
|
ἄτιμος |
: |
στερημένος πολιτικών δικαιωμάτων |
|
ἀτιμόω-ῶ +Αιτιατική |
: |
στερώ κάποιον από τα πολιτικά του δικαιώματα |
|
αὐτόματος |
: |
από μόνος του (-μου κ.λ.π.) |
|
ἀφίημι +Αιτιατική |
: |
αφήνω |
|
ἀφικνέομαι-οῦμαι |
: |
φθάνω |
|
ἀφίσταμαι +Γενική |
: |
απομακρύνομαι, αποστατώ |
|
ἄχθομαι +Δοτική αιτίας |
: |
δυσανασχετώ με κάτι |
Β
|
βαίνω |
: |
προχωρώ (>βήμα) |
|
βάλλω +Αιτιατική+Δοτική οργάνου |
: |
ρίχνω, χτυπώ (>βλήμα, βολή) |
|
βιάζομαι +Αιτιατική+Τελικό απαρέμφατο |
: |
εξαναγκάζω να
|
|
βοάω-ῶ |
: |
φωνάζω, καλώ (>βοή) |
|
βοηθέω-ῶ +Δοτική |
: |
σπεύδω να βοηθήσω |
|
βουλεύω |
: |
1)συσκέπτομαι, συζητώ (κυρίως στη βουλή) |
|
|
|
2)είμαι μέλος της βουλής |
|
βουλεύομαι |
|
|
|
1)ως αμετάβατο |
|
|
|
2)+Αιτιατική |
: |
σκέπτομαι, αποφασίζω |
|
3)+Τελικό απαρέμφατο |
|
|
|
βούλομαι +απαρέμφατο |
: |
θέλω να |
|
βοῦς (ὁ,ἡ) |
: |
βόδι, αγελάδα |
|
βροτός |
: |
θνητός |
Γ
|
γάρ |
: |
1) γιατί |
|
|
|
2) δηλαδή |
|
|
|
3) λοιπόν |
|
γιγνώσκω |
|
|
|
1)+Κατηγορηματική μετοχή |
|
|
|
2)+δευτερεύουσα πρόταση |
: |
καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι |
|
γνώμη |
: |
γνώμη, διάνοια |
|
γράφω +Αιτιατική |
: |
ζωγραφάζω κάτι |
|
γράφω νόμον\ψήφισμα |
: |
προτείνω εγγράφως νομοσχέδιο |
|
γράφω πόλεμον\εἰρήνην |
: |
προτείνω εγγράφως πόλεμο\ειρήνη |
Δ
|
δαίμων-ονος |
: |
θεότητα (καλή ή κακή) |
|
δέ |
: |
αλλά, όμως, καί |
|
δέδοικα, δέδια |
|
|
|
1)+Αιτιατική |
|
|
|
2)+Ενδοιαστική πρόταση |
: |
φοβάμαι |
|
δεῖ +Τελικό απαρέμφατο |
: |
πρέπει |
|
δείκνυμι +Αιτιατική |
: |
δείχνω |
|
δεινός |
: |
φοβερός, ικανότατος |
|
τὰ δεινά |
: |
οι κίνδυνοι |
|
δέομαι |
|
|
|
1)+Γενική |
: |
χρειάζομαι κάτι |
|
2)+Γενική+Αιτιατική |
: |
παρακαλώ κάποιον για κάτι |
|
τὰ δέοντα |
: |
τα αναγκαία, τα απαραίτητα |
|
δέος |
: |
φόβος |
|
δεσπότης |
: |
αφέντης, κύριος |
|
δεῦρο |
: |
προς τα εδώ |
|
δεῦτε |
: |
εμπρός ! |
|
δέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
δένω |
|
δή |
: |
λοιπόν |
|
δῆτα |
: |
στ’ αλήθεια |
|
δῃόω-ῶ +Αιτιατική |
: |
καταστρέφω, φονεύω (>δῄωσις) |
|
διαβολή |
: |
συκοφαντία |
|
διάγω+ Κατηγορηματική μετοχή |
: |
περνώ τον καιρό μου κάνοντας κάτι |
|
διαλλάττω +Αιτιατική+Δοτική |
: |
συμφιλιώνω κάποιον με κάποιον |
|
διαπράττομαι +Αιτιατική |
: |
κατορθώνω |
|
διατάσσομαι |
: |
τοποθετούμαι (κυρίως στο πεδίο μάχης) |
|
διατελέω-ῶ +Κατηγορηματική μετοχή |
: |
περνώ τον καιρό μου κάνοντας κάτι |
|
διαφθείρομαι |
: |
καταστρέφομαι, σκοτώνομαι |
|
δίκη |
: |
δικαιοσύνη, τιμωρία, ικανοποίηση |
|
δίκην δίδωμι |
|
|
|
1)+Δοτική |
|
|
|
2)+Ποιητικό Αίτιο |
: |
τιμωρούμαι (από κάποιον) |
|
δίκην λαμβάνω +Ποιητικό Αίτιο |
: |
τιμωρώ κάποιον |
|
δίκην +Γενική |
: |
σαν ...... |
|
δοκεῖ +Δοτική προσωπική+απαρέμφατο |
: |
μου φαίνεται ότι, αποφασίζω να |
|
δόξα |
: |
γνώμη |
|
δουλεύω +Δοτική |
: |
είμαι δούλος, υπηρετώ κάποιον |
|
δουλόω-ῶ +Αιτιατική |
: |
υποδουλώνω |
|
δύναμαι +Τελικό απαρέμφατο |
: |
μπορώ να |
Ε
|
ἔαρ-ος, τό |
: |
άνοιξη |
|
ἐάω-ῶ +Αιτιατική+Τελικό απαρέμφατο |
: |
αφήνω κάποιον να |
|
ἐγκαλέω-ῶ +Δοτική+Αιτιατική |
: |
κατηγορώ κάποιον για κάτι |
|
ἔγκλημα |
: |
κατηγορία |
|
ἐγκρατής +Γενική |
: |
κύριος κάποιου πράγματος |
|
(ἐ)θέλω +Τελικό απαρέμφατο |
: |
θέλω |
|
ἐθίζω +Αιτιατική+Τελικό απαρέμφατο |
: |
συνηθίζω κάποιον να |
|
ἔθος-ους |
: |
έθιμο, συνήθεια |
|
εἰ |
: |
εάν |
|
εἴθε |
: |
μακάρι να |
|
εἰκῇ |
: |
στην τύχη, όπως λάχει |
|
εἰκός ἐστι |
: |
είναι εύλογο\φυσικό να |
|
εἰκότως |
: |
εύλογα |
|
εἰ μή |
: |
παρά μόνο, εκτός αν |
|
εἰμί |
: |
1) είμαι κάτι |
|
|
|
2) υπάρχω |
|
εἶμι |
: |
πηγαίνω, έρχομαι |
|
εἱργνύω +Αιτιατική |
: |
φυλακίζω |
|
εἴργω +Αιτιατική |
: |
εμποδίζω |
|
εἶτα |
: |
έπειτα |
|
εἴωθα +Τελικό απαρέμφατο |
: |
συνηθίζω να |
|
ἕκαστος |
: |
ο καθένας |
|
ἑκάτερος |
: |
ο καθένας από τους δύο |
|
ἑκών |
: |
εκούσια, με τη θέλησή του (μου κ.λ.π.) |
|
ἔλαττον ἔχω +Γενική |
: |
μειονεκτώ έναντι κάποιου |
|
ἐλαύνω |
|
|
|
1)ως αμετάβατο |
: |
πορεύομαι |
|
2)+Αιτιατική |
: |
οδηγώ κάποιον |
|
ἐλέγχω +Αιτιατική |
: |
αποδεικνύω το άτοπο ή την ενοχή κάποιου |
|
ἐλευθερόω-ῶ +Αιτιατική+Γενική |
: |
ελευθερώνω,απαλλάσσω κάποιον από κάτι |
|
ἐλέφας-αντος |
: |
ελάφαντας |
|
ἐμός-ή-όν |
: |
δικός-ή-ό μου |
|
ἐναντίος |
: |
εχθρός |
|
ἐνδεής |
: |
πτωχός |
|
ἔνδον |
: |
μέσα |
|
ἕνεκα\ἕνεκεν |
: |
εξαιτίας\για |
|
ἔνθα |
: |
όπου, εκεί, τότε |
|
ἐνθένδε |
: |
από εδώ |
|
ἐνθυμέομαι-οῦμαι |
|
|
|
1)+Αιτιατική |
: |
έχω στο νου, λαμβάνω υπόψη |
|
2)+Γενική |
: |
θυμάμαι |
|
ἐνιαυτός |
: |
έτος |
|
ἔνιοι-αι-α |
: |
μερικοί-ές-ά |
|
ἐνταῦθα |
: |
εκεί, τότε |
|
ἐντεῦθεν |
: |
από εκεί |
|
ἐντυγχάνω +Δοτική |
: |
συναντώ κάποιον |
|
ἐξαιτέομαι-οῦμαι +Αιτιατική |
: |
ζητώ την παράδοση κάποιου |
|
ἐξανδραποδίζομαι +Αιτιατική |
: |
υποδουλώνω |
|
ἐξελαύνω +Αιτιατική |
: |
εξορίζω |
|
ἔξεστι +Τελικό απαρέμφατο |
: |
είναι δυνατό να |
|
ἔοικα +Δοτική |
: |
μοιάζω με, φαίνομαι σαν |
|
ἐπαίρομαι +Δοτική αιτίας |
: |
περηφανεύομαι για κάτι |
|
ἐπαΐων-οντος |
: |
ο ειδικός |
|
ἔπειμι +Αιτιατική\Δοτική |
: |
επιτίθεμαι σε κάποιον |
|
ἐπέχω +Αιτιατική |
: |
εμποδίζω, σταματώ |
|
ἐπιβουλεύω +Δοτική |
: |
μηχανορραφώ εναντίον κάποιου |
|
ἐπιδημέω-ῶ |
: |
έρχομαι και μένω σε έναν τόπο |
|
ἐπικουρέω-ῶ +Δοτική |
: |
βοηθώ |
|
ἐπιλανθάνομαι +Γενική |
: |
ξεχνώ |
|
ἐπιμαρτύρομαι +Αιτιατική |
: |
επικαλούμαι κάποιον ως μάρτυρα |
|
ἐπιμελέομαι-οῦμαι +Γενική |
: |
φροντίζω, νοιάζομαι |
|
τὰ ἐπιτήδεια |
: |
τα αναγκαία |
|
ἐπιτρέπω +Δοτική+Αιτιατική |
: |
αναθέτω\παραχωρώ σε κάποιον κάτι |
|
ἐπιτήδευμα |
: |
ασχολία, επάγγελμα |
|
ἐπιχώριος |
: |
ντόπιος |
|
ἕπομαι +Δοτική |
: |
ακολουθώ |
|
ἐράω-ῶ +Αιτιατική |
: |
αγαπώ |
|
ἐρρωμένος-η-ον |
: |
δυνατός |
|
ἐσθής-ῆτος, ἡ |
: |
ρούχο |
|
ἐσθίω +Αιτιατική |
: |
τρώω |
|
ἐσθλός |
: |
καλός, γενναίος |
|
ἔσθ’ ὅτε\ἔστιν ὅτε |
: |
μερικές φορές, κάποτε |
|
ἔστιν +Τελικό απαρέμφατο |
: |
είναι δυνατόν να... |
|
ἔσχατος |
: |
τελευταίος |
|
ἑταῖρος |
: |
φίλος, σύντροφος |
|
ἑταίρα |
: |
παλλακίδα, γυναίκα ελευθερίων ηθών |
|
ἕτερος |
: |
άλλος, ο άλλος εκ των δύο |
|
εὖ |
: |
καλά |
|
εὐβουλία |
: |
φρόνηση, σύνεση |
|
εὐδαιμονίζω +Αιτιατική |
: |
θεωρώ κάποιον ευτυχή |
|
εὐδαιμονέω-ῶ |
: |
είμαι ευτυχής |
|
εὐδοκιμέω-ῶ |
: |
έχω καλή φήμη, προοδεύω |
|
εὐήθης |
: |
απονήρευτος, αθώος |
|
εὐλαβέομαι-οῦμαι +Αιτιατική |
: |
σέβομαι, φυλάγομαι από κάτι |
|
εὖ πάσχω +Ποιητικό Αίτιο |
: |
ευεργετούμαι |
|
εὖ ποιέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
ευεργετώ |
|
εὐπετής |
: |
εύκολος |
|
εὖ πράττω |
: |
ευτυχώ |
|
εὐτυχέω-ῶ |
: |
είμαι τυχερός |
Ζ
|
ζηλόω-ῶ +Αιτιατική+Γενική |
: |
ζηλεύω, θαυμάζω κάποιον για κάτι |
|
ζημία |
: |
ζημιά, τιμωρία |
|
ζημιόω-ῶ +Αιτιατική+Δοτική τρόπου |
: |
βλάπτω, τιμωρώ κάποιον με κάτι |
|
ζητέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
ερευνώ, αναζητώ |
Η
|
ἤ |
: |
ή, παρά |
|
ἦ |
: |
αληθινά, βέβαια |
|
ᾗ |
: |
όπου, με όποιον τρόπο |
|
ἡγεμών-όνος |
: |
οδηγός, αρχηγός |
|
ἡγέομαι-οῦμαι |
|
|
|
1)+Γενική |
: |
είμαι αρχηγός κάποιου |
|
2)+Ειδικό απαρέμφατο |
: |
πιστεύω ότι... |
|
ἥδομαι +Δοτική αιτίας |
: |
ευχαριστιέμαι με |
|
, ἦ δ’ ὅς, |
: |
, είπε αυτός, |
|
ἡδύς |
: |
ευχάριστος |
|
ἥκω |
: |
έχω έρθει, έρχομαι |
|
ἡ ἤπειρος |
: |
η ηπειρωτική χώρα |
|
ἡττάομαι-ῶμαι +Γενική |
: |
υστερώ κάποιου, νικιέμαι |
Θ
|
θαρρέω-ῶ |
: |
είμαι θαρραλέος |
|
θεάομαι-ῶμαι +Αιτιατική |
: |
βλέπω, παρατηρώ |
|
θέμις ἐστί +Τελικό απαρέμφατο |
: |
είναι δίκαιο, επιτρέπεται |
|
θεραπεύω +Αιτιατική |
: |
φροντίζω, υπηρετώ |
|
θεράπων-οντος |
: |
υπηρέτης |
|
θνῄσκω |
: |
πεθαίνω |
|
θύω +Αιτιατική |
: |
θυσιάζω |
Ι
|
ἰδίᾳ |
: |
στην ιδιωτική ζωή |
|
ἰδιώτης |
: |
ο απέχων από τα πολιτικά |
|
ἱκανός |
: |
αρκετός |
|
ἵστημι +Αιτιατική |
: |
τοποθετώ\στήνω κάτι |
|
ἰάομαι-ῶμαι +Αιτιατική |
: |
θεραπεύω |
Κ
|
καθέζομαι |
: |
κάθομαι |
|
καθεύδω |
: |
κοιμάμαι |
|
καθίστημί τινά τι |
: |
κάνω κάποιον κάτι |
|
καινός |
: |
καινούριος, παράξενος |
|
καίπερ |
: |
αν και |
|
καιρός |
: |
ευκαιρία |
|
κακῶς λέγω +Αιτιατική |
: |
κακολογώ |
|
κακῶς ποιῶ +Αιτιατική |
: |
βλάπτω |
|
κακός |
: |
κακός, δειλός, άσχημος |
|
καλός |
: |
καλός, όμορφος |
|
κάμνω |
|
|
|
1) ως αμετάβατο |
: |
κουράζομαι |
|
2)+Κατηγορηματική μετοχή |
: |
κουράζομαι να... |
|
καταγιγνώσκω +Γενική+Αιτιατική |
: |
καταδικάζω\κατηγορώ κάποιον για κάτι |
|
καταλείπω +Δοτική+Αιτιατική |
: |
εγκαταλείπω\αφήνω σε κάποον κάτι |
|
καταλύω |
: |
διαμένω προσωρινά |
|
καταψηφίζομαι +Γενική+Αιτιατική |
: |
καταδικάζω κάποιον σε\για κάτι |
|
κατοικίζω +Αιτιατική |
: |
1) εγκαθιστώ ανθρώπους σε αποικία |
|
|
|
2)ιδρύω αποικία |
|
κελεύω +Αιτιατική |
: |
διατάζω, προτρέπω, παρακαλώ |
|
κέρας-ατος, τό |
: |
κέρατο, πολεμική πτέρυγα |
|
κήδομαι +Γενική |
: |
φροντίζω για κάποιον |
|
κηδεστής |
: |
εξ αγχιστείας συγγενής, πεθερός |
|
κινδυνεύω |
|
|
|
1) ως αμετάβατο |
: |
ριψοκινδυνεύω |
|
2) +Τελικό απαρέμφατο |
: |
είναι πιθανό να, φαίνεται να |
|
κλεινός |
: |
ένδοξος |
|
κλέος-ους |
: |
δόξα |
|
κλῆρος, ὁ |
: |
1) κληρονομιά |
|
|
|
2) το εκ διανομής γαιών κτήμα(>κληροῦχος) |
|
τά κοινά |
: |
οι πολιτικές υποθέσεις |
|
κοινῇ |
: |
από κοινού |
|
1) +Αιτιατική+Δοτική |
: |
ενώνω κάτι με κάτι |
|
2) +Δοτική+Αιτιατική |
: |
ανακοινώνω σε κάποιον κάτι |
|
κοινωνέω-ῶ |
|
|
|
1) +Γενική |
: |
μετέχω σε κάτι |
|
2)+Δοτική+Γενική |
: |
συμμετέχω με κάποιον σε κάτι |
|
κολάζω +Αιτιατική |
: |
τιμωρώ |
|
κομίζω +Δοτική+Αιτιατική |
: |
φέρνω σε κάποιον κάτι |
|
κοῦφος |
: |
ελαφρύς, ελαφρόμυαλος |
|
κρατέω-ῶ +Γενική (ή Αιτιατική) |
: |
επικρατώ, νικώ, γίνομαι κύριος |
|
κτάομαι-ῶμαι +Αιτιατική |
: |
αποκτώ |
|
κτείνω +Αιτιατική |
: |
σκοτώνω |
|
κύριος |
: |
ιδιοκτήτης, αφέντης |
|
κωλύω +Αιτιατική+Γενική |
: |
εμποδίζω κάποιον από κάτι |
Λ
|
λαγχάνω +Αιτιατική |
: |
μου λαχαίνει κάτι(>λαχνός, λαχείο) |
|
λᾴθρα |
: |
στα κρυφά |
|
λαμβάνω +Αιτιατική |
: |
παίρνω, συλλαμβάνω |
|
λανθάνω +Αιτιατική +Κατηγοριματική μετοχή |
: |
δε με αντιλαμβάνεται κάποιος να κάνω κάτι |
|
εὖ λέγω |
: |
επαινώ |
|
λείπω +Δοτική+Αιτιατική |
: |
αφήνω, εγκαταλείπω σε κάποιον κάτι |
|
λιμός |
: |
πείνα |
|
λοιδορέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
υβρίζω |
|
λοιμός |
: |
επιδημική ασθένεια |
|
λυμαίνομαι +Αιτιατική |
: |
καταστρέφω, σκοτώνω |
|
λύμη, ἡ |
: |
καταστροφή |
Μ
|
μάλιστα |
: |
προπαντός, κυρίως |
|
μανθάνω +Αιτιατική |
: |
καταλαβαίνω, μαθαίνω |
|
μαρτυρέω-ῶ |
: |
καταθέτω ως μάρτυρας |
|
μαρτύριον |
: |
απόδειξη |
|
μεγαλαυχέω-ῶ |
: |
υπερηφανεύομαι |
|
μέγα φρονῶ |
: |
υπερηφανεύομαι |
|
μείγνυμί τινί τι |
: |
αναμειγνύω κάτι με κάτι |
|
μειράκιον |
: |
νεαρός |
|
μέλει μοί τινος |
: |
με νοιάζει για κάτι |
|
μέλλω |
|
|
|
1) +απαρέμφατο μέλλοντα |
: |
σκοπεύω να |
|
2 )+ απαρέμφατο ενεστώτα |
: |
αναβάλλω να |
|
μέμνημαι +Γενική |
: |
θυμάμαι |
|
μέμφομαι +Αιτιατική |
: |
κατηγορώ |
|
μεταμέλει μοί τινος |
: |
μετανιώνω για κάτι |
|
μεταπέμπομαι +Αιτιατική |
: |
στέλνω και καλώ |
|
μέτριος |
: |
μετριοπαθής |
|
μηχανή |
: |
επινόηση, στρατήγημα |
|
μιμνῄσκομαι +Γενική |
: |
θυμάμαι |
|
μιμνῄσκω τινά τινός |
: |
θυμίζω σε κάποιον κάτι |
|
μισθόομαι-οῦμαι +Αιτιατική |
: |
νοικιάζω ως ενοικιαστής |
|
μισθόω-ῶ +Αιτιατική+Δοτική |
: |
νοικιάζω ως ιδιοκτήτης |
|
μοῖρα |
: |
μοίρα, μερίδιο |
Ν
|
ναῦς, ἡ |
: |
πλοίο (κυρίως το πολεμικό) |
|
νέμεσις |
: |
απονομή δικαιοσύνης, θεϊκή τιμωρία |
|
νέμω +Δοτική+Αιτιατική |
: |
μοιράζω σε κάποιους κάτι |
|
νέμομαι |
|
|
|
1)+Δοτική+Αιτιατική |
: |
μοιράζομαι με κάποιους κάτι |
|
2)+Αιτιατική |
: |
εκμεταλλεύομαι (για βιοπορισμό) |
|
νομίζω |
|
|
|
1) +απαρέμφατο |
: |
νομίζω ότι |
|
2) +Αιτιατική +κατηγορούμενο |
: |
θεωρώ κάποιον ως... |
|
νῦν |
: |
τώρα |
|
νύν |
: |
λοιπόν |
Ξ
|
τὸ ξενικόν |
: |
μισθοφορικό στράτευμα |
|
ξένος |
: |
1) φίλος εκ φιλοξενίας |
|
|
|
2) μισθοφόρος(ξένος) στρατιώτης |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ο
|
ὅθεν |
: |
από όπου |
|
οἴομαι +Ειδικό απαρέμφατο |
: |
νομίζω ότι |
|
οἶδα |
|
|
|
1) +Αιτιατική |
: |
ξέρω κάτι |
|
2) +Αιτιατική +Κατηγοριματική μετοχή |
: |
γνωρίζω για κάποιον ότι |
|
οἴκαδε |
: |
προς την πατρίδα |
|
οἰκεῖος |
: |
συγγενής, «δικός μας» |
|
οἰκέτης |
: |
οικιακός δούλος |
|
οἰκίζω +Αιτιατική (βλ. κατοικίζω) |
|
|
|
οἴκοθεν |
: |
από την πατρίδα |
|
οἴκοι |
: |
στην πατρίδα |
|
οἶμαι (βλ. οἴομαι) |
|
|
|
οἶόν τ’ ἐστίν +Τελικό απαρέμφατο |
: |
είναι δυνατό να |
|
οἶός τ’ εἰμί +Τελικό απαρέμφατο |
: |
μπορώ να |
|
οἴχομαι+Κατηγοριματική μετοχή |
: |
εσπευσμένα\αμέσως (κάνω κάτι) |
|
ὀκνέω-ῶ +Τελικό απαρέμφατο |
: |
διστάζω να |
|
οἱ ὀλίγοι |
: |
ολιγαρχικοί |
|
ὀλιγωρέω-ῶ +Γενική |
: |
αδιαφορώ για κάποιον |
|
ὄμβρος, ὁ |
: |
βροχή |
|
ὁμιλέω +Δοτική |
: |
συναναστρέφομαι με |
|
ὁμιλία |
: |
συναναστροφή |
|
ὄμνυμι |
|
|
|
1)+απαρέμφατο (μέλλοντα) |
: |
ορκίζομαι ότι |
|
2)+Αιτιατική |
: |
σφραγίζω με όρκο κάτι |
|
ὁμολογέω-ῶ +Δοτική |
: |
συμφωνώ με\σε |
|
ὅμορος |
: |
γειτονικός |
|
ὀνειδίζω +Δοτική+Αιτιατική |
: |
μυκτηρίζω\κατηγορώ σε κάποιον κάτι |
|
τά ὄντα |
: |
περιουσία |
|
ὀξύς |
: |
σφοδρός |
|
ὅποι |
: |
όπου |
|
ὁπότερος |
: |
όποιος από τους δυο |
|
ὁράω-ῶ +Αιτιατική (+Κατηγορηματική μετοχή) |
: |
βλέπω |
|
ὁρμάω-ῶ\-ῶμαι +Τελικό απαρέμφατο |
: |
1) επιθυμώ να |
|
|
|
2) ξεκινώ να |
|
ὁρμέω-ῶ |
: |
είμαι αγκυροβολημένος |
|
ὁρμίζομαι |
: |
αγκυροβολώ |
|
ὅρος, ὁ |
: |
σύνορο, όριο |
|
ὄρος, το |
: |
βουνό |
|
οὐδαμῶς |
: |
με κανένα τρόπο |
|
οὐδεπώποτε |
: |
ποτέ ως τώρα |
|
οὖν |
: |
λοιπόν |
|
οὖς,ὠτός, το |
: |
αυτί |
|
οὐσία |
: |
1) ουσία |
|
|
|
2) περιουσία |
|
οὕτως |
: |
1) έτσι |
|
|
|
2) τόσο |
Π
|
παιδεύω +Αιτιατική |
: |
εκπαιδεύω, μορφώνω |
|
παιδιά, ἡ |
: |
παιγνίδι |
|
παῖς, ὁ\ἡ |
: |
1) παιδί |
|
|
|
2) δούλος, υπηρέτης |
|
παίω +Αιτιατική |
: |
χτυπώ |
|
πάλαι |
: |
παλιά, από παλιά, από ώρα |
|
παντάπασιν |
: |
εντελώς |
|
πανταχοῦ, -ῇ |
: |
παντού |
|
πάνυ |
: |
πολύ |
|
παραγίγνομαι +Δοτική |
: |
συμπαραστέκομαι, συμμαχώ |
|
παρακαλέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
προσκαλώ |
|
παρακελεύομαι +Δοτική+Αιτιατική |
: |
παραγγέλνω, παρακινώ κάποιον για κάτι |
|
παραλαμβάνω +Αιτιατική |
: |
παίρνω,αναλαμβάνω(ένα αξίωμα) |
|
παραμυθέομαι-οῦμαι +Αιτιατική |
: |
παρηγορώ |
|
τὸ παράπαν |
: |
καθόλου, τίποτα |
|
παρασκευάζω +Αιτιατική |
: |
προετοιμάζω |
|
παρασκευή |
: |
προετοιμασία |
|
(ἐκ τοῦ) παραχρῆμα |
: |
εκ του προχείρου, αμέσως |
|
πάρειμι +Δοτική |
: |
παρευρίσκομαι, συμπαρίσταμαι |
|
πάσχω +Αιτιατική +Ποιητικό Αίτιο |
: |
υφίσταμαι κάτι από κάποιον |
|
παύω\-ομαι +Αιτιατική\Δοτική |
: |
τελειώνω, σταματώ |
|
πειράομαι-ῶμαι |
|
|
|
1)+Γενική |
: |
επιχειρώ κάτι |
|
2)+Τελικό απαρέμφατο |
: |
επιχειρώ να |
|
πέμπω +Αιτιατική |
: |
στέλνω |
|
πένομαι |
: |
είμαι πάμπτωχος |
|
περιγίγνομαι +Γενική |
: |
υπερισχύω κάποιου |
|
περιοράω-ῶ +Αιτιατική +Κατηγορηματική μετοχή |
: |
αδιαφορώ\αφήνω\ανέχομαι να γίνεται κάτι |
|
πίμπλημι +Γενική+Αιτιατική |
: |
γεμίζω με κάτι κάτι |
|
πιπράσκω +Αιτιατική +Γενική αξίας |
: |
πουλάω κάτι σε μια τιμή |
|
πίπτω |
|
|
|
1) ως αμετάβατο |
: |
πέφτω |
|
2) +Ποιητικό Αίτιο |
: |
σκοτώνομαι από κάποιον |
|
τὰ πιστά |
: |
οι εγγυήσεις |
|
πιστός |
: |
αξιόπιστος |
|
πλεονεκτέω-ῶ |
|
|
|
1) +Γενική |
: |
πλεονεκτώ έναντι κάποιου |
|
2) ως αμετάβατο |
: |
είμαι πλεονέκτης |
|
πληρόω-ῶ +Αιτιατική+Γενική |
: |
γεμίζω κάτι με κάτι |
|
πόθεν |
: |
από πού ; |
|
ποί |
: |
κάπου |
|
ποῖ |
: |
πού ; προς τα πού ; |
|
ποιέω-ῶ |
|
|
|
1) +Αιτιατική |
: |
κάνω κάτι |
|
2) +Αιτιατική +κατηγορούμενο |
: |
κάνω κάποιον κάτι |
|
ποίος |
: |
κάποιου είδους |
|
ποῖος |
: |
τι είδους ; |
|
πολέμιος |
: |
εχθρός |
|
πολιτεία |
: |
1) πολίτευμα |
|
|
|
2) κράτος |
|
|
|
3) το άριστο πολίτευμα (στον Αριστοτέλη) |
|
πολλάκις |
: |
πολλές φορές |
|
πολλαχοῦ |
: |
σε πολλά μέρη |
|
οἱ πολλοί |
: |
οι περισσότεροι |
|
πονέω-ῶ |
: |
κοπιάζω, εργάζομαι |
|
πονηρός |
: |
κακός, ανίκανος, κοπιαστικός |
|
πόνος |
: |
κόπος |
|
πόρος, ὁ |
: |
δρόμος |
|
πόρρω |
: |
μακριά |
|
ποτέ |
: |
κάποτε |
|
πότε |
: |
πότε ; |
|
πότερον-α.....ἤ..... |
: |
(τι από τα δυο,) [το ένα] ή [το άλλο] ; |
|
τὰ πράγματα |
|
συνθήκες, υποθέσεις, περιοπτώσεις |
|
πράγματα παρέχω τινί |
: |
προξενώ δυσκολίες σε κάποιον |
|
πράττομαι +Αιτιατική |
: |
εισπράττω |
|
εὖ\καλῶς πράττω |
: |
ευτυχώ |
|
πρέσβυς-εως |
: |
1)γέροντας |
|
|
|
2)πρεσβευτής |
|
πρόειμι |
: |
προχωρώ |
|
προΐεμαι +Αιτιατική |
: |
αφήνω, εγκαταλείπω |
|
προπετής |
: |
ορμητικός |
|
προσγίγνομαι +Δοτική |
: |
προστίθεμαι σε |
|
πρόσειμι +Δοτική |
: |
πλησιάζω σε |
|
προσέχω τὸν νοῦν +Δοτική |
: |
έχω στραμμένη την προσοχή μου σε |
|
προσήκει +Τελικό απαρέμφατο |
: |
ταιριάζει\πρέπει να |
|
προστατέομαι-οῦμαι +Ποιητικό Αίτιο |
: |
κυβερνιέμαι |
|
πρότερον |
: |
παλιότερα |
|
πυνθάνομαι +Αιτιατική+Γενική |
: |
ερωτώ\πληροφορούμαι κάτι από κάποιον |
|
πώ |
: |
ως τώρα |
|
πώς |
: |
κάπως, κατά κάποιον τρόπο |
|
πῶς |
: |
πώς; |
Ρ
|
ῥᾴδιος |
: |
εύκολος |
|
ῥῖγος, το |
: |
ψύχος |
|
ῥώμη |
: |
δύναμη |
Σ
|
σεμνός |
: |
σεβάσμιος |
|
σεμνύνομαι |
: |
υπερηφανεύομαι |
|
σῖτος, ὁ\σιτίον, το |
: |
τρόφιμα, προμήθειες |
|
σκοπέω-ῶ\-οῦμαι |
|
|
|
1) +Αιτιατική |
: |
εξετάζω, σκοπεύω |
|
2) +Πλάγια ερώτηση |
: |
σκέπτομαι, αναζητώ |
|
σπουδῇ |
: |
βιαστικά |
|
στάσις |
: |
επανάσταση |
|
στρατεία |
: |
εκστρατεία |
|
στρατεύω |
: |
εκστρατεύω |
|
συχνός |
: |
πυκνός |
|
συγγιγνώσκω +Δοτική |
: |
συμφωνώ με |
|
συγχωρέω-ῶ +Δοτική+Αιτιατική |
: |
επιτρέπω σε κάποιον κάτι |
|
συλλαμβάνω +Αιτιατική |
: |
συγκεντρώνω, παίρνω μαζί μου |
|
συμβουλεύομαι +Δοτική |
: |
συζητώ με κάποιον |
|
συνάγω ἐκκλησίαν |
: |
συγκαλώ σε συνέλευση |
|
σύνειμι +Δοτική |
: |
συναναστρέφομαι με |
|
συνίημι +Αιτιατική |
: |
καταλαβαίνω |
|
σφάλλομαι +Αντικείμενο (κυρίως σύστοιχο) |
: |
κάνω λάθος |
|
σχολή |
: |
αργία, ελεύθερος χρόνος |
|
σχολῇ |
: |
δύσκολα |
|
σῶμα |
: |
1) σώμα |
|
|
|
2) ζωή |
Τ
|
ταύτῃ |
: |
έτσι, εκεί, από εκεί |
|
τάχα |
: |
σύντομα, αμέσως |
|
τέ....καί |
: |
και.....και..... |
|
τελευτάω-ῶ |
|
|
|
1) ως αμετάβατο |
: |
πεθαίνω(από φυσικό θάνατο) |
|
2) +Αιτιατική |
: |
τελειώνω κάτι |
|
τελέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
τελειώνω, πληρώνω |
|
τὰ τέλη\οἱ ἐν τέλει |
: |
οι άρχοντες |
|
τήμερον |
: |
σήμερα |
|
τῇδε |
: |
έτσι, εδώ, από εδώ |
|
τίθημι +Αιτιατική |
: |
θέτω, τοποθετώ |
|
τίκτω +Αιτιατική |
: |
γεννώ |
|
τιμή |
: |
εξουσία, αρχή |
|
τίμημα |
: |
πρόστιμο, ποινή, φόρος |
|
τιμωρέω-ῶ |
|
|
|
1) +Δοτική |
: |
βοηθώ κάποιον |
|
2) +Αιτιατική |
: |
τιμωρώ, εκδικούμαι |
|
τιμωροῦμαι +Αιτιατική |
: |
τιμωρώ, εκδικούμαι |
|
τιτρώσκω +Αιτιατική |
: |
τραυματίζω |
|
τοι |
: |
βέβαια, όμως |
|
τοιγαροῦν\τοιγάρτοι\ τοίνυν |
: |
γι αυτό, βέβαια, λοιπόν |
|
τοιόσδε\τοιοῦτος |
: |
τέτοιου είδους |
|
τοσόςδε\τοσοῦτος |
: |
τόσο μεγάλος, τόσος |
|
τρέφω +Αιτιατική |
: |
τρέφω, ανατρέφω |
|
τριηραρχέω-ῶ |
: |
είμαι τριήραρχος |
|
τριήρης-ους\τριήρις -εως |
: |
η τριήρη (πολεμικό πλοίο) |
|
τρόπαιον\τροπαῖον |
: |
μνημείο νίκης |
|
τρυφή |
: |
απόλαυση |
|
τυγχάνω |
|
|
|
1) +Γενική |
: |
πετυχαίνω κάτι |
|
2) +Κατηγορηματική μετοχή |
: |
τυχαίνει να..., τυχαία... |
Υ
|
ὑβρίζομαι |
: |
ατιμάζομαι |
|
ὑβρίζω |
: |
φέρομαι αλαζονικά |
|
ὕβρις-εως |
: |
αλαζονεία, υπέρβαση του μέτρου |
|
ὕλη |
: |
δάσος, ξυλο (>υλοτόμος) |
|
ὑπάρχω |
|
|
|
1) ως αμετάβατο |
: |
υπάρχω |
|
2) +Γενική |
: |
ξεκινώ πρώτος κάτι |
|
3) +κατηγορούμενο |
: |
είμαι κάτι |
|
ὑπείκω +Δοτική |
: |
υποχωρώ σε |
|
ὑπισχνέομαι-οῦμαι +Δοτική+Αιτιατική |
: |
υπόσχομαι σε κάποιον κάτι |
|
ὑπολαμβάνω |
|
|
|
1)ως αμετάβατο |
: |
παίρνω το λόγο |
|
2)+Ειδικό απαρέμφατο |
: |
νομίζω ότι... |
|
ὑπολείπω +Δοτική+Αιτιατική |
: |
αφήνω, εγκαταλείπω σε κάποιον κάτι |
|
ύποπτεύω +Α. 2)+Ειδικό απαρέμφατο) |
: |
υποπτεύομαι κάποιον (ότι...) |
|
ὑπόσπονδος |
: |
με συνθήκες |
|
ἡ ὑστεραία |
: |
η επόμενη μέρα |
Φ
|
φαίνω +Αιτιατική |
: |
φανερώνω, δείχνω |
|
φέρω |
|
|
|
1) +Αιτιατική |
: |
υποφέρω με |
|
2) +Δοτική+Αιτιατική |
: |
μεταφέρω σε κάποιον κάτι |
|
χαλεπῶς φέρω +Δοτική αιτίας |
: |
δυσανασχετώ με
|
|
φεύγω +Ποιητικό Αίτιο |
: |
εξορίζομαι, διώκομαι από κάποιον |
|
φείδομαι +Γενική |
: |
τσιγγουνεύομαι, λυπάμαι |
|
φημί +Ειδικό απαρέμφατο |
: |
λέω, ισχυρίζομαι |
|
φθάνω +Αιτιατική+ Κατηγοριματική μετοχή |
: |
προφθαίνω να κάνω κάτι πριν από κάποιον άλλο |
|
φθέγγομαι +Αιτιατική |
: |
λέω κάτι |
|
φιλέω-ῶ +Αιτιατική |
: |
αγαπώ |
|
φοιτάω-ῶ |
: |
συχνάζω |
|
φράζω +Αιτιατική |
: |
εξηγώ, λέω κάτι |
|
φρονέω-ῶ |
|
|
|
1) ως αμετάβατο |
: |
είμαι συνετός |
|
2)+Ειδικό απαρέμφατο |
: |
σκέπτομαι ότι |
|
φύομαι |
: |
γεννιέμαι, είμαι από τη φύση μου κάτι |
Χ
|
χαλεπαίνω +Δοτική αιτίας |
: |
οργίζομαι με |
|
χαρίεις-εσσα-εν |
: |
ευχάριστος, χαριτωμένος |
|
χαρίζομαι +Δοτική |
: |
κάνω χάρη, δείχνω εύνοια σε κάποιον |
|
χειρόομαι-οῦμαι +Αιτιατική |
: |
κυριεύω, φέρνω υπό την κατοχή μου |
|
χθών-ονός, ἡ |
: |
γη (>καταχθόνιος) |
|
χρεία |
: |
ανάγκη |
|
χρή +Τελικό απαρέμφατο |
: |
πρέπει να |
|
χρῄζω +Γενική |
: |
χρειάζομαι, επιθυμώ, απαιτώ |
|
χρῆμα |
: |
πράγμα |
|
τὰ χρήματα |
: |
η ιδιοκτησία, το βιος |
|
χρήομαι-ῶμαι +Δοτική+ (κατηγορούμενο σε Δοτική) |
: |
χρησιμοποιώ κάτι (ως κάτι) |
|
χώρα |
: |
τόπος, επαρχιακό μέρος |
|
χωρέω-ῶ |
: |
προχωρώ |
Ψ
|
ψηφίζομαι |
|
|
|
1) +Αιτιατική |
: |
αποφασίζω κάτι |
|
2) +Τελικό απαρέμφατο |
: |
αποφασίζω να |
|
οἱ ψιλοί |
: |
ελαφρά οπλισμένοι σταρτιώτες |
Ω
|
ὧδε |
: |
έτσι |
|
ὠνέομαι-οῦμαι +Αιτιατική +Γενική αξίας |
: |
αγοράζω\διαπραγματεύομαι κάτι σε μια τιμή |
|
ὥρα |
: |
η εποχή του έτους, η νεότητα |
|
ὡς |
: |
όπως |
|
ὥσπερ |
: |
όπως ακριβώς |


